هیاهوی جهان آنسوی دهانه غار جا میماند. از همان لحظهای که نخستین قدم را به درون علیصدر میگذاری، گویی عقربههای زمان از حرکت بازمیایستد و زمین، آرامآرام پرده از یکی از کهنترین رازهای خود برمیدارد.
اینجا تاریکی نه هراسانگیز است و نه خاموش؛ بوم باشکوهی است که آب و سنگ بر آن شاهکاری چند میلیون ساله آفریده. هر موجی که زیر پاروی قایق جان میگیرد، هر قطرهای که از سقف غار فرو میچکد و هر قندیلی که قرنها برای تولدش صبوری شده، روایتی از عظمت طبیعت را زمزمه میکند؛ روایتی که نه در قاب تصویر میگنجد و نه در واژهها…
علیصدر تنها مقصدی برای دیدن نیست؛ تجربهای است برای زیستن، جایی که انسان بیش از هر زمان دیگری، در برابر شکوه آفرینش سر تعظیم فرود میآورد.
پیش از آنکه قایق بر آبهای آرام غار به حرکت درآید، نخستین چیزی که انسان را در بر میگیرد، سکوت است؛ سکوتی که نه از جنس خلأ، بلکه سرشار از معناست. سکوتی که در ژرفای خود میلیونها سال تاریخ زمین را پنهان کرده است. با هر پارویی که آب را میشکافد، گویی مرز میان دنیای امروز و جهانی فراموششده از میان برداشته میشود و انسان قدم به قلمرویی میگذارد که زمان در آن معنای دیگری دارد.
در دل این غار، نور دیگر تنها روشنایی نیست؛ هنرمندی است که بر دیوارهای سنگی نقاشی میکند. انعکاس شعاعهای نور بر آبهای زلال، تالارهای عظیم را به آیینههایی افسونگر تبدیل میکند و قندیلهایی که قطرهقطره و قرنبهقرن شکل گرفتهاند، همچون چلچراغهایی طبیعی از سقف آویختهاند. هر ستون سنگی، هر چین دیوار و هر پیچ مسیر، گواه صبوری طبیعتی است که برای خلق این شکوه، شتاب را هرگز به رسمیت نشناخته است.
علیصدر را باید با جان احساس کرد چرا که رویا در آن جان دوباره میگیرد. هر بیننده در نقش سنگها، تصویری تازه مییابد؛ یکی کاخی باشکوه میبیند، دیگری پیکرهای خاموش، آنسوتر پردهای سنگی و اندکی بعد، تالاری که گویی سقفش بر شانههای اساطیر استوار مانده است و…
شاید راز ماندگاری این غار در همین آرامش شکوهمند نهفته باشد؛ آرامشی که در روزگار پرهیاهوی امروز کمیابتر از هر گنج دیگری است. اینجا صدای چکیدن قطرات آب، موسیقی طبیعت است و حرکت آرام قایق، انسان را از شتاب زندگی روزمره جدا میکند. در اعماق زمین جایی که آسمانی دیده نمیشود، انسان بیش از هر زمان دیگری عظمت آفرینش را احساس میکند.
همین ویژگیهای کمنظیر سبب شده تا غار علیصدر در سال ۲۰۱۶ میلادی به عضویت غارهای نمایشی جهان درآید و در سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) جایگاهی شایسته پیدا کند؛ افتخاری که نشان میدهد این میراث طبیعی، نه فقط گنجینهای برای ایران، بلکه سرمایهای ارزشمند برای گردشگری جهان است.
در هفتاد کیلومتری شهر همدان، این شگفتی زمینشناختی سالانه میزبان دهها هزار گردشگر است. آماری که نشان میدهد علیصدر همچنان قلب تپنده گردشگری استان همدان است و نقشی تعیینکننده در معرفی ظرفیتهای طبیعی و فرهنگی این دیار دارد.
این مجموعه گردشگری نیز برای میزبانی از مسافران، امکانات گستردهای فراهم کرده است. در حال حاضر حدود ۲۰۰ سوئیت، غرفه و فضاهای اقامتی، شرایط مناسبی را برای رفاه گردشگران ایجاد کرده و سالانه پذیرای هزاران گردشگر داخلی و خارجی از کشورهای مختلف است که هر یک از این گردشگران پس از بازگشت، روایتگر بخشی از زیبایی ایران در سرزمین خود میشوند.
با این همه، ظرفیتهای علیصدر هنوز فراتر از آن چیزی است که امروز از آن بهره گرفته میشود. این غار میتواند به یکی از شاخصترین مقاصد طبیعتگردی و زمینگردشگری خاورمیانه بدل شود؛ به شرط آنکه معرفی آن در عرصه بینالمللی با نگاهی حرفهایتر دنبال شود. گسترش تبلیغات هدفمند، تولید محتوای چندزبانه، حضور پررنگ در نمایشگاههای جهانی گردشگری و تقویت همکاری با دفاتر گردشگری خارجی، میتواند نام علیصدر را بیش از پیش در نقشه سفر گردشگران جهان پررنگ کند.
در روزگاری که صنعت گردشگری، زبان مشترک ملتها و یکی از مهمترین ابزارهای معرفی فرهنگ و هویت کشورهاست، علیصدر تنها یک جاذبه طبیعی نیست؛ سفیری خاموش است که بدون کلام، شکوه سرزمین ایران را روایت میکند. هر گردشگری که از این غار بازدید میکند، تصویری متفاوت از ایران با خود میبرد؛ تصویری از سرزمینی که طبیعت در آن شاهکار آفریده و تاریخ، دست در دست زیبایی نهاده است.
اما حقیقت این است که هیچ واژهای هرچند فاخر، و هیچ تصویری هرچند چشمنواز، توان روایت کامل علیصدر را ندارد. این غار از آن دست شگفتیهایی است که باید در برابرش ایستاد، سکوتش را شنید، خنکای نفسهایش را احساس کرد و بر آبهای آرامش سفر کرد. برخی زیباییها را تنها میتوان دید؛ اما علیصدر را باید زندگی کرد.
شاید به همین دلیل است که هر مسافر، هنگام خروج از این غار، تنها یک عکس یادگاری با خود نمیبرد؛ بلکه احساسی از شگفتی و دلبستگی به طبیعت را نیز با خود به خانه میبرد. و این، همان هنر بزرگ علیصدر است که انسان را برای ساعتی از جهان پرشتاب امروز جدا میکند و او را به تماشای شاهکار طبیعت توصیه میکند.
