
تاریخ ملت ایران سرشار از روزهای تلخ و شیرین، پیروزیها و مصیبتها، اشکها و لبخندهاست. اما آنچه این ملت را در طول قرنها پابرجا نگه داشته، نه صرفاً قدرت نظامی و نه ثروت مادی، بلکه روحی است که در برابر سختیها خم نشده و در برابر دشمنیها از پا ننشسته است. هرگاه حادثهای بزرگ رخ داده و هرگاه یکی از فرزندان این سرزمین در راه آرمانهای خود به شهادت رسیده است، مردم ایران نشان دادهاند که حافظه تاریخی آنان زنده است و هیچگاه نسبت به سرنوشت قهرمانان خود بیتفاوت نمیمانند.
به گزارش موج الوند، اکنون صد شب از آن روز تلخ (شهادت رهبر انقلاب) گذشته است؛ صد شبی که در آن مردم با حضور خود در میدانها، خیابانها و محافل مختلف، نشان دادهاند که یاد شهیدان را نه در قاب عکسها، بلکه در قلبهای خود زنده نگه داشتهاند. این حضور تنها یک تجمع ساده یا یک مراسم آیینی نیست؛ این حضور، زبان گویای ملتی است که میخواهد به جهان اعلام کند پیوند میان مردم و شهیدانشان، پیوندی ناگسستنی است.
شهیدان تنها متعلق به خانوادههای خود نیستند؛ آنان سرمایههای معنوی یک ملتاند. نام آنان در حافظه جمعی جامعه ثبت میشود و راه و آرمانشان به بخشی از هویت ملی تبدیل میگردد. از همین روست که مردم پس از گذشت روزها و ماهها همچنان یاد آنان را زنده نگه میدارند و اجازه نمیدهند گرد فراموشی بر خاطره آنان بنشیند.
صد شب ایستادگی، در حقیقت روایت پایداری ملتی است که میخواهد عدالت را مطالبه کند. عدالت، خواستهای فراتر از احساسات زودگذر است؛ آرمانی است که ملتها برای آن هزینه دادهاند و تاریخ را بر اساس آن قضاوت کردهاند. مردمی که در این صد شب گرد هم آمدهاند، بیش از هر چیز بر این باور تأکید دارند که خون شهیدان نباید به دست فراموشی سپرده شود و حقیقت باید برای نسلهای آینده روشن بماند.
در این میان، دشمنان همواره تصور کردهاند که گذر زمان میتواند اراده ملتها را تضعیف کند. آنان گمان میکنند که با گذشت هفتهها و ماهها، احساسات فروکش خواهد کرد و خاطرهها کمرنگ خواهد شد. اما تجربه تاریخ ایران چیز دیگری را نشان داده است. ملت ایران بارها ثابت کرده است که در برابر حوادث بزرگ، نه تنها دچار فراموشی نمیشود، بلکه هر روز بر عمق باورها و اراده خود میافزاید. از قیامهای مردمی در طول تاریخ گرفته تا دفاع از ارزشها و آرمانهای ملی، همواره این حقیقت آشکار بوده که ایرانیان در روزهای سخت، متحدتر و استوارتر میشوند.
آنچه در این صد شب دیده میشود، تجلی یک باور عمیق است. باوری که میگوید شهیدان زندهاند و راه آنان ادامه دارد. باوری که میگوید عزت و استقلال یک ملت با فداکاری و ایثار حفظ میشود. باوری که اجازه نمیدهد دشمنان از گذر زمان به عنوان ابزاری برای به فراموشی سپردن حقیقت استفاده کنند.
امشب، پس از صد شب ایستادگی، پیام مردم روشن است: یاد رهبر شهید و شهیدان هرگز خاموش نخواهد شد.
شاید راز ماندگاری این ملت نیز همین باشد؛ اینکه در سختترین روزها، به جای تسلیم شدن، ایستادگی را انتخاب میکند و به جای فراموشی، حافظه تاریخی خود را زنده نگه میدارد. صد شب ایستادگی، نماد عهدی است میان یک ملت و شهیدانش. عهدی که بر پایه وفاداری، ایمان، عدالتخواهی و پایداری شکل گرفته و تا سالهای طولانی در صفحات تاریخ این سرزمین باقی خواهد ماند.
این ملت نشان داده است که با گذشت زمان از آرمانهای خود فاصله نمیگیرد. هر نسلی پرچم را از نسل پیشین تحویل میگیرد و راه را ادامه میدهد. از همین رو، صد شب ایستادگی نه پایان یک مسیر، بلکه نشانه استمرار راهی است که با خون شهیدان روشن مانده و با اراده مردم تداوم خواهد یافت؛ راهی که مقصد آن حفظ عزت، استقلال و سربلندی ایران است.

یادداشت: سیده لیلا آقامیری




